Sterke vrouwen huilen niet

Ik ken een hele sterke vrouw die haar pijn verstopte.

Ze vertelt aan mij dat ze zich vroeger erg verzette tegen religie en wilde bewijzen dat er geen God bestond. Maar met die houding verstopte ze haar innerlijke pijn van afwijzing en verdriet.

Haar verhaal vertelt ze hier.

En zo zijn er veel vrouwen die zich sterker voordoen omdat ze maar één deel van zichzelf laten zien. Het kleine zwakke, verdrietige deel durven ze niet tevoorschijn te laten komen uit angst dat ze zichzelf dan helemaal kwijtraken.

Ik heb dat zelf meegemaakt.

Mijn kleine deel was zo diep weg gestopt en ik durfde er zeker niet met iemand over te praten. Toen ik het uiteindelijk wel aandurfde had ik het gevoel dat ik een deel van mezelf verloren was. Maar het was juist goed om dat verstopte pijnlijke deel aandacht en liefde en zorg te gaan geven. En het bracht een enorme heling in mezelf!

Ik gun dat jou ook, sterke vrouw!

Het is niet zwak om je innerlijke pijn te gaan delen met iemand die je vertrouwt. Het is juist goed om voor je kleine deel te gaan zorgen! Jij zorgt zo goed voor anderen, en het wordt tijd dat je ook goed voor je eigen innerlijke pijnlijke deel gaat zorgen!

Als je dat niet doet, dan gaat die pijn toch ergens een uitweg zoeken in je lichaam, geest en ziel. Naarmate je ouder wordt zal de scheur in je ziel duidelijker zichtbaar worden en het is niet ondenkbaar dat die klachten ook een weg gaan zoeken in je lichaam.

Daarom wil ik met nadruk aangeven dat het echt tijd wordt om aandacht te gaan geven aan jezelf en aan je eigen innerlijke heling!

Wist je dat huilen een hele goede eerste vorm kan zijn om je pijn te verwerken? Misschien ben je gewend om je tranen in te slikken. Sterke vrouwen huilen immers niet!

Maar...wist je dat tranen je zacht maken vanbinnen?!

Ik zeg dit uit eigen ervaring.

Toen ik 30 jaar was geworden heb ik de keuze gemaakt om mijn familie te verlaten en mijn eigen weg te zoeken in het leven. Dat was een zware keuze omdat ik erg van mijn ouders en zus hield....en nog steeds...zij waren degenen die het dichtste bij mij stonden en van wie ik zoveel nabijheid ervaarde...

Het heeft me veel tranen gekost om die keuze, om mijn eigen weg in het leven te zoeken, te verwerken en het toe te laten om deze weg te gaan. Het was de moeilijkste maar ook de mooiste keuze.

Zou je mijn innerlijke reis willen lezen en daarbij mijn vragen willen beantwoorden over jouw eigen reis naar innerlijke heling?

Mag ik je dan uitnodigen om de eerste stap naar innerlijke heling te gaan zetten?

Je kunt daarvoor klikken op deze link.

Graag eerst even je zelf registreren.

Daarna is de inleiding van het coachingtraject "Op weg naar innerlijke heling" gratis!

Als je met mij in gesprek wilt komen, dan kun je dat aangeven via het contactformulier.

Je mag ook direct beginnen met stap 1.

Ik wens je een mooie reis naar innerlijke heling toe.